Το όνειρο

Oδηγούσε ο πατέρας μου ένα καινούργιο peugeot. Μου είπε είναι πολύ ωραίο και νευρικό. Καθόταν και ο μικρός μου αδερφός στο πίσω κάθισμα. Έπαιρνε τις στροφές όπως παλιά όταν ήταν νέος. Με μια μαγκιά. Μου λείπει αυτή η περίοδος. Είναι κάπως ξεκούραστο να έχεις κάποιον δυνατό να σε προστατεύει. Ή κάτι τέτοιο μπορεί να σκεφτόμουν. Μας πήγε κάπου που δεν ήταν ούτε το Ηράκλειο Κρήτης, αλλά κάτι σε κέντρο διασκέδασης ή ταβέρνα, ή και απλό φροντιστήριο ξένων γλωσσών. Τότε ήταν που το σκηνικό άλλαξε. Κόσμος πολύς μαζεύτηκε και ένιωθα αυτή την ωραία ανωνυμία που συνοδεύει τα πλήθη όταν συναθροίζονται.. ήταν μια τραπεζαρία με αλουμινένια τραπέζια, σαν να μουν σε βραδιά οπλίτη στον στρατό.

Μου έλαχε να κάτσω σε τραπέζι εξάρι (μάλλον), με την αίσθηση ότι ο κόσμος είχε πάρει και αυτός τις θέσεις του για φαγητό, ή και για whatever.. Ομοτράπεζοι είμασταν με την Άννα-Μαρία και τον τέως βασιλιά, που είχαν ένα αρκετά χαμηλό και κοινό προφίλ και μάλιστα εγώ αντήλλαξα- όπως το απαιτούν οι καλοί τρόποι- μερικές κουβέντες με την υψηλοτάτη, καθότι την είχα χτενίσει μια φορά και στον συνειδητό κόσμο, και θαρρώ ότι αναφερθήκαμε στην εν λόγω στιγμή μας. Ο τέως παρέμεινε σιωπηλός και αμέτοχος. Στην συνέχεια δεν μας σερβιρίστηκε το παραμικρό, και θαρρώ ότι μάλλον όλοι βαρέθηκαν στην παρέα μας και δεν έγινε κάτι αξιοσημείωτο.

Στον δρόμο που βρέθηκα ευθύς αμέσως μετά, τελείωνε ή άρχιζε κάποιος αναίτιος πόλεμος και οι στρατιώτες δεν ήταν ξεκάθαρο ότι γνώριζαν τι να κάνουν. Εγώ ήμουν κάπως με τους συμμάχους. Πίσω μου είχα κάποια Παριζιάνικα κτήρια και γλιστρούσα διαγώνια προς μια παραλία γκρι σαν ήταν η Νορμανδία αλλά ίσως και Μαϊάμι με συννεφιά. Με έναν τρόπο σωριάστηκα ανάσκελα στην άκρη αυτού του δρόμου και έβλεπα να έρχεται προς το μέρος μου μια διμοιρία του εχθρού, χωρίς ξεκάθαρη πρόθεση να με βλάψει. Παρόλα αυτά, την βρήκε ένα βλήμα όλμου και την ξέκανε. Όρθιος πάλι, στην απέναντι πλευρά, ξεριζώνω ένα σήμα «απαγορεύεται» από το πεζοδρόμιο και προτάσσω τα στήθη μου με όπλο το σήμα, αναγκάζοντας μια φάλαγγα από άρματα να σταματήσουν.. Ξημέρωμα.