11

‘Ηταν Σεπτέμβρης του 2013 και ξαφνικά έχεις δικό σου κομμωτήριο. Και τώρα τι? Εγώ υπάλληλος ήξερα. Ούτε οικονομικά, ούτε εταιρίες, ούτε προϊόντα..nada..για social media ούτε λόγος.. Τις πρώτες μέρες ούτε σωστά φώτα δεν είχαμε. Και ένα εκπληκτικό πράσινο ταβάνι που μας έδειχνε τα χρώματα σαντρέ. Στο πρώτο Σάββατο λειτουργίας μας έγινε χαμός. Δεν το πίστευα. Μας άρεσε το vibe. Ήταν όμορφα. Ακόμα το νιώθω. Γύρω στις 12 μπήκε η αστυνομία με πολιτικά. «Την άδεια λειτουργίας του καταστήματος παρακαλώ». «Μάλιστα, ορίστε». «Αυτό κύριε δεν είναι η άδεια, είναι η προέγκριση».. Στο μαγαζί επαναλαμβάνω-χαμός-. «δηλαδή?» λέω. Δηλαδή κύριε θα πρέπει να μας ακολουθήσετε στο αυτόφωρο. «Τι λέτε κύριε έχω κουρέματα! μου είπε ο δήμος Αθηνών ότι με την προέγκριση δουλεύω». «Τότε να βρείτε την άδεια από το δήμο και τη Δευτέρα στο γραφείο μου.» Έτσι κι έγινε! Ο δήμος την είχε έτοιμη καιρό αλλά έκρινε σκόπιμο να μην μου πει τίποτα! Δεν βαριέσαι, τώρα που το σκέφτομαι αυτό δεν ήταν τίποτα!

Η συνέχεια είναι συναρπαστική. Κάθε μέρα μια εμπειρία. 11 χρόνια φράντζες, καρέ, χτενίσματα και άπειρες κουβέντες στο κομμωτήριο σου είναι ευλογία! 11 χρόνια επιτυχίες και αποτυχίες, κρίσεις και πανδημίες, διακοπές νερού, ρεύματος και η αίσθηση της πόλης που πάλλεται απ’ έξω την ώρα που εσύ δημιουργείς, προκαλούν όλες σου τις αισθήσεις. Σχεδόν αποκτάς υπερφυσικές ικανότητες. Γνωρίζεις ανάλογα τη γωνία προσέγγισης κάποιου, ότι θ’ ανοίξει την πόρτα σου. Το όμορφο κορίτσι που πέρασε απ’ έξω μόλις άγγιξε τα μαλλιά του.. Ο καθρέφτης σου όλα τ’ αποκαλύπτει. 11 χρόνια που λέμε -περίπου- τα πάντα μεταξύ μας. 11 χρόνια γλυκά στριμωχνόμαστε σ’ αυτή τη γωνίτσα κι όμως μου λέτε «εμάς εδώ μας αρέσει».. εξάλλου έχει και το κάτω( που το κάνει άλλο τόσο)!

11 χρόνια μας τιμάτε τόσο που δεν το χωρά ο νους μας! Το 11 είναι αριθμός μαγικός. Και δεν τον φτάνεις τυχαία. Χρειάζεται την τέχνη, την πίστη μα πάνω απ’ όλα την αγάπη. Που λειτουργεί αμφίδρομα. Δίνεις-παίρνεις. Αυτό είναι το σχήμα που θα σώσει τελικά και τον κόσμο(αλλά αυτό είναι συζήτηση για άλλη στιγμή)! Και όλα αυτά μπορώ και τα αφηγούμαι εδώ-αδέξια- χάρη σε σας! Κλείνω τα μάτια και θυμάμαι τόσα πολλά.. Αληθινός πλούτος. Εξαιτίας σας ταξιδεύουμε παντού. Πανηγυρίζουμε με τις επιτυχίες σας, παλεύουμε μαζί τις ήττες.. Άνθρωποι υπέροχοι. Και όσοι πήγαν και όσοι έρχονται όλοι σημαντικοί. Χωρίς εσάς θα είχαμε κολλήσει στην αφετηρία. Μα άνθρωποι και καλλιτέχνες-σωστοί- και τα «παιδιά» μας. Οι συνεργάτες μας.. Τι να πρωτοπώ!! Η Σοφία, ο Γιώργος , οι Χριστίνες , η Στεφανία, η Παρασκευή.. και η manager μας Νίνα και όσα παιδιά ήταν εκεί έστω και λίγο.. το ευχαριστώ δεν φτάνει..

11 χιλιάδες σελίδες δεν φτάνουν για να χωρέσεις τα συναισθήματα που σε κατακλύζουν όταν φέρνεις στο μυαλό σου όλες αυτές τις εικόνες, τις εμπειρίες και τους τόσους σπουδαίους ανθρώπους που έχεις γνωρίσει στην Σπευσίππου. Αλλά ήθελα να εκπέμψω αυτό το τεράστιο ευχαριστώ από το «γαλατικό μας χωριό» που στέκει εκεί 11 χρόνια στη σειρά σε όλους εσάς που τα μοιραζόμαστε. Μακάρι να μπορούσα να σας κατονομάσω. Αλλά νομίζω ότι καταλαβαίνετε.. Είθε να έχουμε όλοι υγεία και να ονειρευόμαστε φτιάχνοντας παράλληλα κουλ στυλ στα μαλλιά μας και λέγοντας όμορφες κουβέντες. Ευχαριστώ και τον Θεό, σταθερό συνοδοιπόρο καθημερινά και αρωγό έμπνευσης, δύναμης και αγάπης.