Κατηγορία: writing practice
-
Διαλογισμός και.. Μποστ
Είναι Φλεβάρης. Μήνας αδιάφορος. Όχι πολύ μοντέρνος. Νιώθω τελευταία ότι έχω χάσει την έμπνευσή μου. Είναι Τετάρτη και χαρίζω ένα επιπλέον ρεπό στον εαυτό μου. Η γυμναστική έκανε τη δουλειά της και η μέρα εξελίσσεται.. Μαζί της θέλω να εξελιχθώ κι εγώ. Σκέφτομαι πολύ και υπολογίζω στο στρες που μου χαρίζει απλόχερα ένα μέλλον που…
-
I’m still alive,..right?
That is something. That counts. And it’s a fact. I can still feel the blood flowing in my veins. I’m still trying to grow into something better, I guess. If you’re reading this, then that means you are alive too. We have this luxury to complain, you know, which usually leads to urban depression. This…
-
Ο μόνος (χρόνος) που υπάρχει είναι το Θείο.
Η ζωή σαν ξίφος με διαπερνά. Η πανοπλία έχει ρωγμές. Μάταια προσπαθείς να μην λαβωθείς. Μα θα λαβώσεις κι εσύ. Όλα του χρόνου δύσκολα. Συσσωρεύτηκαν πολλά. Μα κι αν σοφία νομίζεις ότι στάζεις, αίμα θα τρέξει από τις πληγές. Τα όνειρα σταθμοί που δηλώνουν την παρουσία ενός αλλού τόπου. ενός τόπου – σίγουρα -πως ξέρεις…
-
when..
in doubt..breathe when.. in frustration, breathe a little bit more when.. in pain, read Marcus Aurelius when.. you crave something, the key is patience (young Luke) when.. you want progress, risk more. Do something that scares (the shit out of) you when.. in doubt (once again), let the universe guide you (or toss a f***ing…
-
Το κορίτσι που..
Μας ενέπνευσε σήμερα, ήταν μια Αγγλίδα (με ρίζες Αυστριακές απ’ ότι κατάλαβα) που ήταν στολισμένη με ένα μόνιμο χαμόγελο, απ’ αυτά που θες να έχεις και ‘σύ και ‘γώ ανεξαρτήτως των συνθηκών – και αναρωτιέσαι γιατί δεν το έχεις – ενώ παραμένεις στη ζωή με όλες τις προοπτικές ανοιχτές μπροστά σου. Η πελάτισσα κουρευόταν με…
-
PiLgRiMage
Με τον πιο κοντό διασκελισμό Ανηφόρα ορισμένη πριν από μένα Όντα που ξυπνούν πριν από μένα Ζωσμένος με θέληση, ασπίδα στην πλάτη όσο πιο ψηλά μπορώ πάω. Αγωνιώ και προσδοκώ. The sky is painted red and violet. I have no sword. Μια προσευχή θα πω και θα φύγω. Ευλογία που ξημέρωσε και σήμερα. Μυριάδες δροσοσταλίδες…
-
Sometimes..
You just have to let life happen. Sometimes whatever you do, no matter how hard you try, doesn’t seem to work. But that’s just an illusion. It works, but you can’t see the results immediately. Give it time. It’s like the fruits. They need time to get «juicy». Patience and «letting go». Muster your strength…
-
Στο Βουνό..
είδα την Κυριακή ένα θέαμα ενδιαφέρον. Δυο ασπρόμαυρα κοράκια, κυνηγούσαν ένα γεράκι (κατα πάσα πιθανότητα) και το εξανάγκαζαν σε μια αερομαχία που έμοιαζε εξαντλητική.. Αυτό ξεκίνησε από τις ρίζες του Υμηττού και ανυψωνόταν χορευτικά προς τα ανώτερα επίπεδα του αέρα.. Ήταν πότε χορός, πότε μάχη. Το γεράκι είχε πιο μεγάλη χάρη στις κινήσεις του, ενώ…
-
The beast..
..we are struggling to fight with (and finally beat) our ego. It wants to make us feel omnipotent, but it usually makes us feel «less.» As natural beings, we ought to be one with the flow of life and things. But we are complex. We have intelligence and something «more» that we are unable to…
-
3I ATLAΣ
Ένας ελαφρύς βόμβος αρχίζει να με επαναφέρει στον κόσμο των ξυπνητών. Η συνείδηση επανέρχεται. Βρίσκομαι ξαπλωμένη σε έναν κρυογονικό θάλαμο. Το ότι αντιλαμβάνομαι αυτά τα πράγματα και τα υπαγορεύω στο ημερολόγιο του σκάφους, σημαίνει ότι είμαι περίπου 10.000 ετών. Σημαίνει κιόλας ότι έχουμε προσεγγίσει το στόχο. Και αυτό μου προκαλεί ένα ασύλληπτο δέος. Το σώμα…
The "Shaolin" of the scissors 