The "Shaolin" of the scissors

Συντάκτης: Michael Alexandrakis

  • Cosmonaut

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in , ,

    I live in my own vessel. My soul is contained in it. I travel through space and time. I am an observer. I try not to crash it somewhere. I want to reach as far as I can. Observe as many events as possible. While I’m on this journey I interact with so many gentle…

  • Κάνε ένα βουνό δικό σου

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in ,

    Το πρωί δεν το χάνω με τίποτα. Ή τουλάχιστον προσπαθώ. Είμαι τυχερός. Είναι δίπλα στο σπίτι μου. Νιώθω «εκατομμυριούχος» γι’αυτό. Ένα πρωινό τρέξιμο στο βουνό σε ξυπνάει. Σου δίνει να καταλάβεις τι σημαίνει ελευθερία. Η μπροστινή κίνηση και η ανάβαση σε φέρνουν σε επαφή με το σώμα σου και φέρνουν το μυαλό σε μια κατάσταση…

  • Are you the master of yourself?

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Or are you a victim of circumstances? Do you own your identity, or is your persona a non-free (always trying to adjust) homo digitalis? What we do, do we do it for ourselves or for glory? Are we really having fun? Fads come and go, and we get caught in the midst of various trends…

  • Warrior’s…wake up call

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in ,

    Be proud of your past and of your present. Be proud of your successes and your failures. Be proud of your body and the way you look. The friends you have made. The thoughts you have created. Don’t compare yourself to others. You are unique and as important as anyone else. Besides no one lasts…

  • Inner peace

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in , ,

    How is it possible to predict your life? . People always wanted to foresee the future.. Control the situations in their favor. This is impossible. I would love having solved all the problems I have in my life within the span of three years.. but then again I would have new ones to deal with.…

  • Περαστικός

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Αφήνω το πλήθος να με οδηγεί. Το σώμα δανεικό μα έχει γίνει τόσο γνώριμο, τόσο οικείο. Το φροντίζω σαν να ναι αλλουνού. Το νιώθω σαν γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους. Στον έναν ζω μ ‘αυτό, στον άλλο άυλος και έτσι νιώθω να πατώ το «‘όριο» στα σίγουρα. Πρωτύτερα δεν την καταλάβαινα να υπάρχει, μα τελευταία…

  • Νούμερο 54

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Ξεκίνησε σαν την αποδοχή μιας -θα την έλεγα και πρόκληση- για να συμμετάσχω σε μια παράσταση. Είναι σαν αυτά που λέμε με τους φίλους για πλάκα: «θα έκανες το τάδε για χ ευρώ ?» και εσύ απαντάς χαλαρά «ναι γιατί όχι ?». Μου έστειλε λοιπόν η Μυρτώ ένα link που ακολουθώντας το, έθετα υποψηφιότητα για…

  • Michael

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Ο Michael είναι ένας εξόχως σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μας. Είναι συνεπής,σχολαστικός και χαμογελαστός. Μας συναντά κάθε Παρασκευή,είτε βρέχει είτε σκάει ο τζίτζικας και πάντα αισθάνομαι το ίδιο ευγνώμων όταν τον βλέπω. Είναι κάτι σαν «τυχερό αστέρι». Η ώρα που μας συναντά δεν είναι στάνταρντ, αλλά το αποτέλεσμα είναι. Οι κινήσεις του είναι σίγουρες. Ο…

  • Computer(less)

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Your life without a computer: what does it look like? How would my life be without a computer?That also means without a cellphone, streaming platforms, and perplexed hardware and software engagements in general(?). For me, it’s an easy question to answer. I would be more bored, truly connected to other people and to nature; and…

  • Τα παιδία (δεν) παίζει..

    —

    by

    Michael Alexandrakis
    in

    Υπάρχουν στιγμές που θες να πεις κάτι αλλά δεν ξέρεις» τι και πως» γιατί νιώθεις μουδιασμένος. Αποφεύγω σκόπιμα -τελευταία- να παρακολουθώ στενά την επικαιρότητα, αλλά και να κάνω οποιοδήποτε σχόλιο(δημόσια). Όμως είναι κάποια γεγονότα που όταν πέφτουν στην αντίληψή σου δεν μπορείς να τα παραβλέψεις.. σου ραγίζουν την ψυχή. Ο σκοπός του blog αυτού είναι…