Ένα όνειρο που γίνεται (αργά και απολαυστικά) πραγματικότητα. Μια ιδέα που σχηματίστηκε πριν από περίπου 4 χρόνια σ’ένα πρωινό τρέξιμο καραντίνας, από εκείνα που έστελνες μήνυμα στην κυβέρνηση ώστε να έχει γνώση των κινήσεών σου.. Άκουγα ένα podcast και σκεφτόμουν πόσο ενδιαφέρον έχει η ανθρώπινη επικοινωνία. Και τότε συνειδητοποίησα πόσο μου έλειπε η ρουτίνα του κομμωτηρίου.
Η «ρουτίνα»της επικοινωνίας. Της ιερής σχέσης που είχαμε και έχουμε (ξανά) με τους πελάτες μας. Μιας σχέσης πολύ διαφορετικής από άλλες. Με συζητήσεις πολυεπίπεδου χαρακτήρα. Άλλοτε για ζώδια, το «άγχος» της επικαιρότητας και πολύ συχνά «υπαρξιακές»ή φιλοσοφικές κουβέντες που βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Μαλλιά που «μπλέκονται» με τις ανθρώπινες σχέσεις, βλέμματα που διασταυρώνονται, παρεμβάσεις στις κουβέντες της διπλανής καρέκλας..
Κάποια από αυτά -σκέφτηκα- πρέπει με ένα τρόπο να τα διαφυλάξουμε . Και αναρωτιέμαι – προσέχοντας μην σκοντάψω στο τρέξιμο- και σε πλήρη έξαψη: «Τι θα γινόταν αν βάζαμε από ένα μικρόφωνο στον καθένα, εν είδη κοινωνικού «παιχνιδιού», και τα όσα λέμε συνήθως να έμοιαζαν με μια συνέντευξη? Με μια εκπομπή «άλλου» ύφους? Και μέσα απ’όλο αυτό να συνδεθούμε και να πούμε τις αλήθειες μας? Ομορφαίνοντας τα μαλλιά και φιλοσοφώντας ταυτόχρονα??
Why not! Είπα. Και ξαφνικά εγένετο όραμα! Έπειτα από μερικά χρόνια , κάμποσα σεμινάρια και πολύ σκέψη, έχουμε πρώτο επεισόδιο. Season 1, episode 1. Ένα μικρό «σύμπαν» που επεκτείνεται. Μια δημιουργία που δεν την βιώνω μόνος. Συμβαίνει εξαιτίας της συνύπαρξης με υπέροχους ανθρώπους. Και το ίδιο το podcast δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε άμεση βοήθεια και από ομάδα και συνεργάτες. Ο Λεωνίδας (στον ήχο και στο editing), ο ακούραστος Γιώργος που ανέχεται τις ατελείωτες ερωτήσεις (ενός μεσήλικα!) γύρω από θέματα τεχνολογίας, αλλά και όλοι οι υπέροχοι μας πελάτες που προσφέρουν αστείρευτη έμπνευση!
Υπάρχει μια μαγεία που ωθεί τα πράγματα σε τόπους που έχεις φανταστεί, χωρίς να το καταλάβεις. Από το σκίτσο που δημιούργησε ερήμην σου-την ώρα που κουρεύεις- μια ταλαντούχα νέα ζωγράφος ( η Λυδία), ή το feedback που λαμβάνεις για την ιδέα από φίλους και πελάτες, μέχρι την συνειδητοποίηση-αφύπνιση του γεγονότος, ότι θέλεις κάτι να «ανακινήσεις» και ανακαλύπτεις ότι ο τρόπος σου είναι αυτός..βρίσκεσαι ξαφνικά στο σημείο όπου τελικά το όνειρο σου έχει πάρει «σχήμα»..
Δεν ξέρω ποια θα είναι η εξέλιξη του εγχειρήματος και ποια η έκτασή του. Η ουσία είναι οτι το απολαμβάνω με κάθε μόριο της ύπαρξης μου! Δεν μπορώ να ξέρω πόσος χρόνος μου απομένει για την ωρίμανσή του. Όμως όταν επιχειρώ να σκεφτώ κάτι για τα επόμενα βήματα μου σαν «shaolin», ο χρόνος διαστέλλεται… Και τότε νιώθω σαν να βρίσκομαι σ’ ένα παράλληλο σύμπαν που ρέει προς τα μπροστά και μου ψιθυρίζει:» προχώρησέ το, this is the way, this is your mission”… Το όλο αυτό εγχείρημα είναι αφιερωμένο στην μνήμη του Αποστόλη Μπλέτσα στον οποίο το podcast χρωστάει τον τίτλο που φέρει.
https://podcasts.apple.com/gr/podcast/the-shaolin-of-the-scissors/id1821224028
https://open.spotify.com/episode/5xdRBaQRJDascpJfYptjkg?si=7kFDDchDSY6qmyJus5VLoA
The "Shaolin" of the scissors 
Σχολιάστε