Όταν (νιώθεις ότι ) πετυχαίνεις το στόχο.

Το Σάββατο τελειώνει η εβδομάδα. Τα έχεις δώσει όλα και -τα τελευταία- αποθέματα της ενέργειας σου τα φυλάς για το σούπερ μάρκετ. Καλλιτεχνία, υπομονή, προσδοκία και πάθος, όλα σου τα εφόδια σε χαμηλή στάθμη κι εσύ γέρνεις απαλά πάνω στο καρότσι περιμένοντας να εξυπηρετηθείς..
Το βλέμμα σου πλανιέται από ετικέτα σε ετικέτα. Είναι το πιο εύκολο που μπορείς αντί διαλογισμού. Η μέρα τελείωσε, το ίδιο και η εβδομάδα. Κάνω (επιπλέον) τυχαίες σκέψεις όταν ξαφνικά το τηλέφωνο δονείται στην πίσω τσέπη. Η μητέρα ενός «μικρού» μου πελάτη γράφει τα εξής: «Μιχάλη ευχαριστούμε πολύ για το κούρεμα, ο … είπε ότι τα συνήθισε και κάθε φορά που κοιτάζεται στον καθρέφτη χαμογελάει από χαρά! «…Απαντώ όπως νιώθω εκείνη τη στιγμή. Γεμάτος ευγνωμοσύνη και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό μου.

Συνειδητοποιώ ότι γι’ αυτές τις στιγμές αξίζει να παλεύουμε. Αυτές είναι εκείνες που σε στήνουν όρθιο στη ζωή. Πολλά μπορεί να «χαθούν» μες στο θόρυβο της καθημερινότητας, αλλά κάποιες αφήνουν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στη ψυχή. Σου δίνουν ώθηση να συνεχίσεις και νόημα. Αυτοί οι «άλλοι» πελάτες σου διδάσκουν κάποια μαθήματα ζωής. Τα παιδιά μας. Δεν είναι εύκολο να τα κερδίσεις. Δεν είναι εύκολο, γενικά. Αν δεν θέλουν, δεν τους παίρνεις κουβέντα. Αν δεν θέλουν, δεν κουρεύονται κιόλας! Κάποτε έτυχε να πιάσω ένα μικρό κοριτσάκι στον αέρα, καθώς πηδούσε από την καρέκλα προκειμένου να αποφύγει το κούρεμα! Το μυστικό – νομίζω – είναι να τους πεις αλήθεια και να τους κάνεις το κούρεμα που επιθυμούν. Όταν όλα έχουν επιτέλους ευθυγραμμιστεί και οι στόχοι πετυχαίνουν, νιώθεις μια πληρότητα, μια ευτυχία. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι περισσότερο..Ευγνώμων..