Λίλιαν

Δεν έμαθα ποτέ το επίθετο της. Όταν την πρωτοείδα θα ήταν γύρω στα 70. Αγέρωχη,σχεδόν αερικό,μας πρόσεξε κι εκείνη πριν από 7-8 χρόνια. Η προφορά της Γαλλική, μα όπως μας είπε αργότερα, η καταγωγή της Βελγική. Τύπωνε διαφημιστικά για τα ιδιαίτερα Αγγλικών -Γαλλικών που παρέδιδε (σε έντονα φλούο χρώματα) κι εμείς τα φιλοξενούσαμε στο κομμωτήριο.

Έτσι ξεκίνησε (δειλά και ψαρωτικά) η σχέση μας. Κομμωτής με πελάτισσα. Τα μαλλιά της τα φορούσε πάνω και τα χτένιζε μόνη της. Ήταν αδύνατη με σαντρέ χρώμα στα μαλλιά και φορούσε πάντα τακούνια και κοντές φούστες. Είχε σαφή άποψη για το τι ήθελε και ερχόταν σπάνια. Για να το οργανώσει, σταματούσε εμπρός στην πόρτα μας και με καλούσε μ’ ένα εμφατικό «όι εσύ! viens ici!» Μας τέσταρε.

Κάποια άλλη στιγμή-περνώντας απ’έξω- και σε συνέχεια της «αξιολόγησης» κοντοστέκεται και δείχνει τα χέρια μου! Αυτά τι είναι (?) κοιτώντας τα τατουάζ μου…και λέει» Ώ μου έρχεται να κάνω εμετό..» με εμφατικό γαλλοβελγικό στυλ..Τα κουρέματα ήταν σπάνια και συγκεκριμένα. Λίγο undercut ούτως ώστε να εξυπηρετεί το πιάσιμο των μαλλιών που επιδέξια έφτιαχνε ως έμπειρη χορεύτρια.

Κάποτε πρόσεξε την προσπάθειά μου να μιλήσω Γαλλικά και μάλλον της άρεσε αυτό, οπότε ο πάγος άρχισε να θρυμματίζεται..Εκδήλωσε ενδιαφέρον για το ακαδημαϊκό μέλλον του παιδιού μου και σε ανύποπτο χρόνο μας χάρισε τον βίο του Σωκράτη στα Γαλλικά (με αφιέρωση!), ώστε και εγώ και η κόρη μου να κάνουμε εξάσκηση σε κείμενο υψηλής ποιότητας.

Τα χρόνια πέρασαν. Η σχέση μας βελτιώθηκε στον βαθμό που έγινε γλυκιά, όμως το περπάτημα της επιδεινώθηκε. «Πως είστε?» τη ρωτούσα όταν περνούσε απ’εξω, πλέον υποβασταζόμενη..»κακά» μου απαντούσε, πάντα με χαμόγελο όμως. Πριν από μερικές μέρες μου είπε ότι θα επέστρεφε στις Βρυξέλλες γιατί θα είχε ευκολότερη πρόσβαση σε γιατρούς και κάποιους συγγενείς. Την αγάπησε πολύ την Αθήνα. Την ομόρφυνε την γειτονιά με στυλ Ευρωπαϊκό.

Και έτσι ήρθε και η μέρα του τελευταίου ραντεβού. Ήρθε μισή ώρα νωρίτερα γιατί η πτήση της ήταν τελικά άλλη ώρα. Της είπα ότι δεν μου αρέσουν τα αντίο. Μου είπε το ίδιο. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι τελικά τα τατουάζ μου δεν ήταν τόσο «κακά» και ότι τελικά τα αποδέχτηκε. Μου είπε ότι μας ευχαριστεί για όλα όσα κάναμε για εκείνη..Της είπα ότι πιστεύω ότι θα ξαναγυρίσει, αλλά μας έτεινε ότι αυτό είναι αδύνατον καθότι είναι 886 ετών! Θα τα πούμε όμως λέει σ’έναν «άλλο κόσμο»(Dans un autre monde)..Το πιστεύω της είπα..Θα μας λείψετε πολύ σκέφτηκα..